मसान र भुतहरुको वैठक चलिरहेका छ – पिताम्बर राई
चराचुरुङगीहरुको आवाज सुन्य छ मात्र हुचिल लाटकोसेरोको ललहनी विलहनी कता कता सुनिन्दैछ ।
चराचुरुङगीहरुको आवाज सुन्य छ मात्र हुचिल लाटकोसेरोको ललहनी विलहनी कता कता सुनिन्दैछ ।
मैले मफ गरि दिए तिमीले सजाए दिउयौ तिमिले सिरिफ आँसु मात्र देउ अमृत सम्झि पिई दिने छु
दिन दिनै टाढा भयौ, मइले के बिराएर न्यानोपन ताप्छौ किन मुटु मेरो जलाएर
धेरै माया गर्छु सानी, सत्य सत्य तिम्रो कसम तिमी नै हौ मेरी रानी सत्य सत्य तिम्रो कसम
लो। से। आ। जस्तै कठोर, परीक्षा मैले पनि दिएकै हुँ विकासको सुइँको नदिए पनि, सपना मैले बेचेकै हुँ सोझा, साधा, लाटा जनता, ढुङ्ग्रोमा झ्वाम्मै हालेकै हुँ चुनावी जात्रा नजिते पनि, नियुक्ति बलियो पाएकै हुँ ॥
छाती तिम्रा टेक्ने पाईला, हिंडे काटी म बनि सैनिक राष्ट्र सिङ्गै, हिंडे लडी म भूमि युद्ध, मैदान क्रान्ति, हिंडे दौडी म आँखा काला, नियत खराब, हिंडे फोडी म ॥
पद-नेता चाहियो,राष्ट्रपति पोषाक-दैरा,कुर्था सुरुवाल,साडि वा धोत
ए ! सिरिसको फुल टिप्नेहरू पाप लाग्ला कोपिला चुड्नेहरू
वर्षरुमा सधै रुमलीन्दै घण्टौ घण्ट समय हिडिरहन्छ सेकेन्ड र मिनेटहरुमा घुम्दै बर्षरु सधै बिति रहन्छ
गीत अझै पनी कुर्छु म त साझ पछि रात आउछ आउछ अझै पनी कुर्छु म त साझ पछि रात आउछ आउछ चोखो माया लाए एक दिन उस्को साथ पाउछ पाउछ